ในใจก็นึกจินตนาการไปว่า โดนพวกเขาเหล่านั้นรุมข่มขืนอยู่

0
2062

เล่าเรื่องเสียว ในใจก็นึกจินตนาการไปว่า โดนพวกเขาเหล่านั้นรุมข่มขืนอยู่ – สวัสดีค่ะ ชื่ออัญค่ะ เป็นครั้งแรกเลย ที่มีเวลามานั่งพิมพ์ เรื่องราวของตัวเองเล่าให้เพื่อนๆ ได้ฟังกัน อัญอายุ 25 ปี แล้วค่ะ ทำงานบริษัทแห่งหนึ่งในจังหวัดสมุทรสาคร รูปร่างอัญจัดว่าไม่แย่เท่าไหร่ ผิวไม่ขาวมาก หน้าตาก็จัดว่าไม่ขี้เหร่ ส่วนสูง 168 สัดส่วน 32-25-36 ส่วนบนออกจะเล็กหน่อยนะคะ แต่ส่วนล่างโดยเฉพาะก้นของอัญนี่ สะดุดตาผู้พบเห็นอยู่บ่อยๆ แน่ อัญเป็นคนที่ค่อนข้างขี้อายมากค่ะ ดังนั้นเวลาทำงาน จึงไม่ค่อยได้พูดคุยกับใครนัก แต่ในออฟฟิตก็มีคนที่สนิทจะคุยด้วยไม่กี่คนเท่านั้น ปกติเพื่อนๆ ของอัญก็จะคุยกันแต่เรื่องทั่วไป แต่พอมีเวลาว่างมากๆ หรือนัดกันไปกินที่ไหน ก็ไม่วายที่จะเอาเรื่องทะลึ่งๆ มาเม้ากันจนสนุกปาก แต่อัญก็เฉยๆ ค่ะ แต่ก็ไม่วายที่เพื่อนจะมาเม้าส์เรื่องก้นของอัญกัน ต่างคนต่างชอบก้นของอัญมากค่ะ เพราะมันค่อนข้างจะกลมจนงอนสะดุดตา จนบางทีเพื่อนๆ ยังอดใจไม่ไหวชอบแอบเอามือมาจับก้นอัญบ้าง หรือตีแรงๆ บ้าง เจ็บจริงๆ ค่ะ เพราะว่า เสียงดังเพลียะ…นี่ เนื้อล้วนๆ เลยนะคะ จนบางทีโกรธกันบ้างก็มีอยู่บ่อยๆ มันเจ็บนี่คะทำไงได้ ปกติที่ออฟฟิต อัญก็จะสวมเสื้อผ้าแบบฟรีสไตล์ แต่วันไหนมีประชุมละก็ ต้องยุ่งยากหน่อย เพราะต้องสวมยูนิฟอร์มใส่สูท วางมาดนักธุรกิจไปนั่งประชุมด้วย น่าเบื่อจริงๆ ยิ่งไม่ถนัดสวมส้นสูงด้วย เดินทีนี่เมื่อยข้อเท้าเลย แต่เพื่อนๆ จะชมค่ะ ว่าอัญสวมชุดยูนิฟอร์มจะดูดีมาก แหมก็กระโปรงสั้นเลยเข่ามาตั้งเยอะ แถมรัดรูปขนาดนั้น ก้นกลมๆ ก็ขึ้นจนเด่นเลย สวมกางเกงในทรงไหน เขารู้กันหมดเพราะขอบกางเกงในจะนูนขึ้นมานิดๆ หนุ่มๆในโรงงานนี่ไม่ต้องพูดถึงเลย แอบมองอัญแล้วก็ซุบซิบนินทากันจนอัญไม่กล้าเดินไปไหนเลย แหม… ก็คนเคยสวมแต่กางเกงนี่คะพอมาสวมกระโปรง รองเท้าส้นสูงก็เดินไม่ค่อยจะถนัดเท่าไหร่ ยิ่งเวลานั่งนี่ไม่ต้องพูดถึงเลยค่ะ หวอออกจนเพื่อนต้องเตือนบ่อยๆ อัญนี่อายเลย ดีนะที่ไม่ต้องสวมชุดนี้บ่อยๆ แต่อาทิตย์นึงก็ต้องใช้ถึง 2-3 วันโน่นยิ่งลูกค้ามาบ่อยๆ นี่ ต้องนั่งเกร็งหนีบขาตลอด เมื่อยเลยค่ะ มาถึงเรื่องหลุดของอัญที่อัญอยากเล่าบ้างนะคะ เรื่องนี้มันน่าอายมากเลย แต่มันก็ทำให้อัญรู้สึกตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก และทุกครั้งที่อัญช่วยตัวเองก่อนนอน ก็อดไม่ได้ที่จะนึกถึงเรื่องนี้และจินตนาการไปต่างๆ นานา เรื่องมีอยู่ว่า โดยปกตินั้นเวลาอัญเลิกทำงานกลับบ้าน พอถึงบ้าน หลังจากพักเหนื่อยกินข้าวกินน้ำแล้ว อัญก็ขึ้นห้องของตัวเองค่ะ พอถึงห้องก็จะถอดกางเกงออกและโยน กองในตะกร้า สวมเพียงกางเกงในตัวเดียว และเสื้อเชิ้ตมานั่งทำงานที่โต๊ะอยู่บ่อยๆ ก่อนที่จะไปอาบน้ำ อัยทำอย่างนี้จนติดเป็นนิสัยแล้วค่ะ แต่แล้ววันนึงก็พลาดจนได้ วันนั้นอัญต้องสวมชุดยูนิฟอร์มการประชุมต้องสวมถุงน่อง กระโปรง สูท ไปในวันนั้น วันนั้นงานเยอะมากเลยค่ะ เลยต้องมาทำต่อที่บ้าน พอกลับมาปรากฏว่าพ่อกับแม่ไม่อยู่บ้าน มีแต่น้องชายและเพื่อนๆ ของน้องมาเที่ยวที่บ้านประมาณ 5-6 คน อัญก็ไม่ได้ว่าอะไรหรอกค่ะ เพราะเคยเห็นหน้ากันอยู่บ่อยๆ แต่แล้วด้วยนิสัยส่วนตัวที่บอกน่ะ วันนั้นมีงานมากด้วยกินน้ำได้พักนึง ก็รีบขึ้นห้องไปเคลียร์งานต่อ พอถึงห้องก็ถอดกระโปรงออกโยนกองไว้ที่ประจำ ถอดเสื้อสูทแขวน แต่ยังสวมเสื้อเชิ้ตสีขาวบางๆ อยู่ วันนั้นรู้สึกว่าตัวเองเซ็กซี่อย่างบอกไม่ถูกเลยค่ะ พอมายืนส่องกระจกดูตัวเองซึ่งตอนนั้นสวมถุงน่องสีครีมอ่อนๆ มาถึงเอวมีกางเกงในสีเหลืองอ่อนลายลูกไม้ ซึ่งตรงเป้าจะถูกตะเข็บถุงน่อง พาดกลางหว่างขาพอดี และรัดจนขึ้นเป็นร่องเลย แถมยังมองทะลุเห็นขนที่ขึ้นดกดำลางๆ อีก ยังอดเอามือลูบตรงนั้นของตัวเองไม่ได้เลยค่ะ พอลูบแล้วมันก็รู้สึกเสียวๆ ขึ้นมาทันทีเลย แต่ก็ยังอดใจไว้ได้เพราะมีงานกองอยู่ ก็สวมชุดอย่างนั้นแหละค่ะ นั่งทำงานบนโต๊ะในห้องตัวเอง สักพักใหญ่ๆ เลยค่ะ เสียงโทรศัพท์ดังมาจากชั้นล่าง ดังนานมากแล้วก็เงียบ รู้เลยว่าไม่มีใครรับสาย อัญยังนึกอยู่ว่า น้องชายคงออกไปข้างนอกแล้ว สักพักโทรศัพท์ก็ดังขึ้นมาอีก สักครู่ก็เงียบ คิดว่าคงจะมีคนรับสายแล้ว (น้องชายคงรับสายแล้ว) ไม่นานนักเสียงเคาะประตูก็ดังขึ้น ” พี่ๆๆ คุณพ่อพี่โทรมาครับ ท่านจะสั่งงานอะไรก็ไม่รู้ ” เป็นเสียงเพื่อนของน้องชายค่ะ อัญก็ตะโกนไปว่า ให้เรียกน้องของอัญมารับสาย แต่เขาก็ตอบกลับมาว่า ” ไม่อยู่ครับ ออกไปซื้อของข้างนอกกับเพื่อน…” เท่านั้นแหละค่ะ อัญเลยต้องรีบวิ่งออกไปรับสายโทรศัพท์ เพราะคุณพ่อท่านจะดุมาก หากท่านรอนานๆ กลับมาคงเทศน์ยกใหญ่ และเพราะความรีบนั่นเอง อัญเลยลืมไปเลยว่า ตัวเองอยู่ในชุดอะไร ตอนแรกยังไม่รู้ตัวหรอกค่ะ วิ่งไปถึงโทรศัพท์ก็รีบรับสายเลย คุยกันอยู่สักพักนึง หันไปรอบก็เห็นแต่สายตาของเพื่อนๆ น้องชายแอบจ้องมามองอัญบ่อยๆ ยังไม่รู้ตัวค่ะ ยังยืนคุยโทรศัพท์หน้าตาเฉย (คิดว่าตัวเองสวมกางเกงค่ะ) ส่วนพวกเพื่อนๆ น้อง 3-4 คนก็มองกันตาเขม็งเลย จนกระทั่งอัญ รู้สึกคันๆ ตรงหว่างขาเลยเอามือไปลูบๆ คราวนี้แหละค่ะ นึกออกเลยว่าตัวเองอยู่ในชุดอะไรและเริ่มรู้ตัวแล้ว ว่าพวกวัยรุ่นทั้งหลายเขาจ้องมองอัญทำไม ใจอัญเต้นตุ้บๆๆ เลย ขาแข้ง มือรู้สึกอ่อน หมดเรี่ยวหมดแรงไปหมดเลยค่ะ ความอายความเขินมันเริ่มกดดัน หูที่ฟังสายโทรศัพท์อยู่จากที่เคยได้ยินชัด เริ่มอื้ออึงจนฟังอะไรไม่รู้เรื่องแล้ว แต่อัญก็พยายามควบคุมสติตัวเองค่ะ เพื่อไม่ให้เขินไปมากกว่านี้ ค่อยๆ เขยิบตัวหมุนกลับหันหลังให้กับสายตา 3-4 คู่ ที่กำลังจับจ้องมองอยู่ หันไปเจอกระจกแอบมองไปข้างหลังพบว่าสายตา 3-4 คู่นั้นกำลังจับจ้องมองก้นของอัญตาเป็นมันเลยค่ะ พ่อก็ยังไม่วางสยซะที (ทำไงดีเนี่ย) เสื้อเชิ้ตที่สวมวันนั้น ก็ดันเอวลอยซะสูงดึงมาปิดอะไรข้างล่างไม่ได้เลย ตรงนั้นของอัญมันรู้สึกเสียวๆ อย่างบอกไม่ถูกค่ะ เหมือนว่ามันจะสั่นระริกๆ เริ่มรู้สึกว่าน้ำของตัวเองมันจะเยิ้มๆ ออกมานิดๆ มองเงาในกระจกสายตาทั้ง 3-4 คู่ ยังจับจ้องกับบั้นท้ายของอัญชนิดไม่กะพริบตาเลย จนกระทั่งคุยโทรศัพท์จบเท่านั้นแหละค่ะ อัญต้องพยายามสงบสติอารมณ์ และค่อยๆ เดินขึ้นบันไดไปเฉยๆ กลับไปที่ห้อง ทั้งที่ใจตัวเองนั้นเต้นไม่เป็นจังหวะแล้ว พอเข้าห้องได้ปิดประตูล๊อคห้อง อัญเข่าอ่อนลงไปกองอยู่ตรงประตูเลยค่ะ ทั้งอายทั้งเขินมันตื่นเต้นอย่างบอกไม่ถูก วันนั้นอัญไม่กล้าลงไปข้างล่างเลยค่ะ อายพวกน้องๆ เขามาก กลัวว่าเพื่อนๆ คงเอาเรื่องนี้ไปล้อน้องชายตัวเองแน่ๆ แต่ทำไงได้คะ มันพลาดไปแล้วจริงๆ หลังจากวันนั้นผ่านพ้นไปอัญนึกเรื่องนี้ขึ้นมาทีไร ก็ยังอดใจไม่ได้ที่จะนอนช่วยตัวเองก่อนนอนทุกครั้ง บางคืนเสร็จไปถึง 2-3 ครั้งและหลับจนสนิท อัญไม่กล้าเล่าให้ใครฟังเลยค่ะ ยังคงเก็บไว้เงียบๆ คนเดียวในใจ แต่หลังจากวันนั้นแล้ว สิ่งที่เปลี่ยนไปคือ เพื่อนของน้องมักจะมาเที่ยวที่บ้านบ่อยๆ ขึ้นค่ะ บางทีกลับมานี่นั่งกันอยู่เต็มไปหมดเลย สายตาแต่ละคน จับจ้องมาที่อัญและอีกหลายคู่ก็แอบมาจับจ้องที่บั้นท้ายของอัญ จนทำให้อัญรู้สึกเกิดอารมณ์ขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก พวกเขาก็จะหวังที่จะได้มาเห็นของดีอีก แต่อัญไม่ยอมพลาดแล้วค่ะ บางทีขณะที่เพื่อนๆ ของน้องมานั่งตั้งวงอยู่ข้างล่าง อัญเองสิคะ พอเกิดอารมณ์ขึ้นมา ก็ขึ้นไปบนห้องและนอนแก้ผ้าช่วยตัวเองอยู่บนเตียงในใจก็นึกจินตนาการไปว่า โดนพวกเขาเหล่านั้นรุมข่มขืนอยู่ มันช่วยกระตุ้นอารมณ์ของอัญให้กระเจิงและถึงจุดสุดยอดได้อย่างแปลกประหลาดมากเลย จนเดี๋ยวนี้ หลายครั้งที่อัญช่วยตัวเองเสร็จ ก็จะเปลี่ยนชุดกระโจมอกเดินลงมาอาบน้ำที่ห้องน้ำข้างล่าง ทั้งๆ ที่พวกน้องๆ เขายังนั่งกันอยู่ (ปกติก่อนหน้านี้ไม่เคยกล้าลงมาเลยค่ะ) แถมยืนช่วยตัวเองในห้องน้ำจนเสร็จก็เคย แล้วก็เดินขึ้นห้อง อัญเริ่มรู้สึกถึงความต้องการที่มีอยู่ในใจอย่างบอกไม่ถูก จนเดี๋ยวนี้บางครั้งอัญจะนอนเปลือยกายอยู่ในห้อง และนอนช่วยตัวเองจนหลับไป หลับไปกับจินตนาการที่ไม่มีวันจบสิ้น และไม่ใช่เรื่องยากกับสวมกระโปรงสั้นๆ ไปทำงานแล้วจะต้องอายอีกเพราะยิ่งสายตาหลายคู่ที่แอบมอง หรือทุกครั้งที่อัญรู้ตัวว่าเผลอทำหวอออกให้คนอื่นเห็น มันทำให้อัญมีอารมณ์และความรู้สึกแบบนั้นอย่างบอกไม่ถูก และสุดท้ายก็จะเก็บอารมณ์นั้นไว้มาช่วยตัวเองต่อในห้องนอนจนจบ พอเจอกับแฟนซึ่งนานๆ จะพบกันที อัญอยากจะบอกเขาเลยค่ะ ว่าอัญจะไม่ปฏิเสธเลย ถ้าเขาจะขอร่วมรักกับอัญ ยิ่งเวลาที่ได้ทำกับแฟน อัญก็อดไม่ได้ค่ะ ที่จะจินตนาการไปถึงเรื่องที่ผ่านมา บางครั้งยังนึกไปถึงว่า ตัวเองถูกลวนลามหรือถูกรุม ฉุดไปที่ไหนซักแห่ง และโดนรุมโทรมแบบสุดๆ ท่ามกลางสายตาของคนที่พบเห็น จนบางครั้ง อยากที่จะเห็นภาพเปลือยของตัวเองมาปรากฏในหน้าอินเตอร์เน็ต หรือหน้าโรงงานตัวเอง จินตนาการเหล่านี้ มันทำให้อัญมีความสุขมากค่ะ นี่อัญกำลังจะเป็นคนบ้าเซ็กซ์ไปแล้วใช่ไหมคะ …