“วินาทีนั้น เขื่อนผมก็แตกกระจายเต็มร่องก้นเธอทันที”

0
1607

เคยไปสวนลุมกันบ้างป่าวครับ ? อ้อ ในที่นี้ผมหมายถึงสวนลุม ที่เค้านิยมไปออกกำลังกายกันตอนเช้าๆนะครับ ไม่ใช่ทำเลทองของน้องนางเนื้อนวลแต่ประการใด ซึ่งเรื่องราวทั้งหมดของเรื่องนี้ มันเริ่มต้นขึ้นตรงที่สวนลุมนี่ล่ะครับ คือว่าวันนั้น บังเอิญเจ้าเพื่อนตัวดี คิดยังไงไม่รู้ดันนัดที่จะเอากล้องถ่ายรูปดิจิตอลมาคืนผมที่นั่นตอนเช้ามืด มันบอกว่าจะต้องรีบไปออกไซด์งานต่างจังหวัด แล้วบังเอิญรุ่นพี่เขานัดมาขึ้นรถที่นี่ตั้งแต่เช้ามืด ดังนั้นหากผมต้องการที่จะใช้กล้องเพื่อถ่ายงานส่งอาจารย์แล้วล่ะก้อ ให้รีบมาเร็วๆ ไม่อย่างนั้นรอไปเหอะอีกสองอาทิตย์กว่ามันจะกลับมา เอาล่ะสิครับปรกตินักสุรานิยมอย่างผม เคยลืมตาตื่นก่อนพระอาทิตย์เสียเมื่อไหร่ ทำให้หลังจากการดวดเหล้าข้ามคืนแบบกลับถึงบ้านตีสาม ก้อต้องทำทุกวิถีทางเพื่อไม่ให้หลับ จะได้ไปเอากล้องได้ แต่ทว่าหลังจากเผลองีบหลับไปสักพักแล้ว ต้องมาสะดุ้งตื่นด้วยเสียงโทรศัพท์จากเพื่อนตัวดี ที่เร่งเร้าให้มาถึงภายในครึ่งชั่วโมง ไม่งั้นอดได้คืน มันจึงกลายเป็นเหตุผลที่ผมต้องรีบคว้าเสื้อยืดมาสวมใส่กับกางเกงแพรขาสั้น แล้วรีบบึ่งขึ้นมอไซค์รับจ้างออกไปทันที และเมื่อมาถึงพร้อมได้กล้องคืนแถมเจ้าตัวดียังเลี้ยงข้าวเป็นการตอบแทนจนเสร็จสิ้นขบวนการ เห็นมันขึ้นรถออกไปแล้ว ทีนี้ทำไงดีล่ะมันแค่หกโมงเช้าอยู่เลย กว่าจะมีเรียนอีกทีก้อนู่นบ่ายสอง รถบนถนนก้อเร่มติดแล้ว เลยลองเดินชมอาราย อารายเล่นๆเป็นการฆ่าเวลาก่อนดีกว่า ไม่น่าเชื่อเลยครับ ว่าท่ามกลางใจเมืองแบบนี้ จะมีความร่มรื่นแถมลมก้อสดชื่นเป็นบ้าเท่านั้นยังไม่พอกับความสวยสดของทรวดทรงสาวๆที่เหมือนจะพร้อมใจใส่กางเกงที่รัดเข้ารูปจนสามารถมองเห็นส่วนสัดได้อย่างชัดเจน ทั้งวิ่งและเดินผ่านไปมา มันช่างทำให้เวลาในการเดินเล่นหนึ่งรอบเต็มๆเหมือนกินเวลาแค่เพียงอึดใจและในที่สุดก่อนที่ผมจะเดินออกไปต่อรถเพื่อกลับบ้านนั้น สายตาอันซอกซอนแลซุกซนของผมก้อไปหยุดนิ่งอยู่ที่สาวนางหนึ่งอายุน่าจะราวๆ ยี่สิบปลายๆ ผิวขาวอมชมพูแก้มแดงระเรื่อและที่สำคัญกับชุดแอโรบิคแบบสั้นเพียงครึ่งท่อนขาสีขาวอันบางเบามันช่างรัดรึงให้ทรวดทรงดูขับเด่นขึ้นมาทันใด โหพระเจ้าช่วยมันช่างตรงสเป็กขาว-สวย-หมวย-อึ๋ม ตามที่จินตนาการยามช่วยตัวเองเป็นที่สุด ทำให้อดใจไม่ไหว หยิบเอาเจ้ากล้องคู่ใจมากดชัตเตอร์เพื่อเก็บภาพงามๆในทุกอริยาบทที่หล่อนกระโดดกางแขนกางขาเด้งหน้าแอ่นหลังจนเสียงชัตเตอร์รัวถี่ยิบชนิดหลายสิบรูป ทั้งภาพลองช็อต เก็บมุมกว้างหรือแบบโคสเน้นๆ เลือกเอาแต่บั้นท้ายที่เห็นร่องรอยของจีสตริงชัดเจนมาก แล้วผมก้อถ่ายเอาๆแบบไม่สนใจคนรอบข้างแม้แต่น้อย จนกระทั่งเธอหันกลับมามองทำตาเขม็ง แล้วหยุดเต้นเอาดื้อๆวินาทีนั้นใจผมร่วงหล่นไปอยู่บนตาตุ่มแขนขาชาไปหมด เพราะหลังจากหยุดถ่าย แล้วละสายตาออกจากวิวฟายเดอร์ หรือช่องมองเลนส์นั้น ปรากฎว่าผมไปยืนอยู่ท่ามกลางกลุ่มนักเต้นเหล่านั้น โดยไม่รู้ตัว และที่สำคัญเจ้าน้องชายตัวดีก้อ”ผงาด”ชูคอขึ้นมาเป็นลำเห็นชัดเจนเลย ทำงได้ล่ะครับ ตอนนั้นนอกจากจะยิ้มแก้เก้อและพูดออกไปแบบไม่ทันคิดว่า”เห็นเต้นสวยดีครับ เลยเสียมารยาทขอเก็บเอาไว้ส่งเป็นรายงานให้ครูครับพี่” เฮ้อ..นับว่าโชคดีครับ ที่ริมฝีปากอันอวบอิ่มเริ่มเผยอเอ่ยคำว่า “ไม่เป็นไรค่ะ ถ่ายต่อไปละกัน แต่ช่วยดูหน่อยนะว่าขวางทางใครรึป่าว “แล้วเธอก้อหันไปเต้นต่อไป ทีนี้ก้อเปรมผมน่ะสิ ในเมื่อเจ้าของอนุญาติแล้ว คนอื่นก้อได้ยินทีนี้กดระรัวเลยครับ มีทั้งมุมก้มมุมเงยช้อนขึ้นซึ่งพอเธอเห็นว่าผมเริ่มเล่มมุมแล้วดันมาเล่นกับกล้องซะอีก แบบก้าวขามายืนอยู่ข้างหน้าผมแล้วค่อยๆก้มลงๆจนเห็นนมคู่นั้นเด้งดึ๋งอยู่ตรงหน้าจนแทบยั้งอารมณ์ไม่อยู่ ต้องเปลี่ยนไปถ่ายคนอื่นบ้าง ไม่งั้นมีคดีลวนลามตามมาแน่นอน แต่ความสุขของผมก้อต้องปิดลง เมื่อผู้นำในการเต้นบอกเลิก เพราะถึงเวลาที่กำหนด แถมฝนฟ้าก้อตั้งเค้าทมึนก่อตัวปกคลุมแล้วจึงต้องหยุดการถ่ายเอาไว้ด้วยความเสียดาย และพอขากลับหลังจากเก็บกล้องใส่กระเป๋าแล้วจ้ำอ้าวไปที่ป้ายรถเมล์ เพราะพระพิรุนเริ่มโปรยปรายลงมาแล้ว เชื่อมั๊ยครับว่าตรงป้ายรถเมล์เล็กๆ ฝั่งตรงข้ามกลับมีคนมายืนเบียดรอรถและหลบฝนอยู่เกืบๆสามสิบคน! เอาล่ะสิกูกล้องแม่งแพงซะด้วย ยังไงก้อต้องขอเบียดเข้าไปยืนแทรกให้ได้ไม่งั้นพังแน่นอน ก้อยังดีครับที่หนุ่มอ็อฟฟิตใจดีคนนั้นยอมเถิบให้ผมไปแทรกอยู่ตรงได้แต่ไม่วายที่ละอองฝนจะโดนตัวบ้างก้อช่างมันครับไม่เป็นไรจากนั้นมหกรรมความเปียกก้อได้เทกระหน่ำลงมาอย่างแรงเลยฮะลมพัดเอาตึงๆฟ้าร้องโครมคราม และท่ามกลางฝนห่าใหญ่ที่เทกระหน่ำลงมาสายตาผมอีกแล้วฮะที่ซุกซนเห็นเงาร่างในชุดขาวอันเปียกปอนกำลังวิ่งฝ่ามาที่ป้ายแล้วหยุดยืนติดทางด้านหน้าผมด้วยสภาพมอมแมมเปียกไปหมด ใช่แล้วครับ ท่านสิ่งที่อยู่เบื้องหน้าผมก้อเป็นเรือนร่างอันอวบอั๋นฟิตได้ที่สมสัดส่วนกำลังถูกโลมเลียด้วยสายตาเพราะความบางของเนื้อผ้ามันลู่ติดเนื้อจนสามารมองเห็นได้หมดทุกสัดส่วน ต้นคออันขาวโพลนที่ห่างจากหน้าอกผมไม่ถึงฝ่ามือนั้นเห็นชัดเจนเลยครับ ว่าไรผมที่เรียงรายอยู่รอบคอและแขนพอเปียกน้ำแล้วเป็นตัวกระตุ้นให้กำหนัดผมพรุ่งพร่านขึ้นมาทันที ยิ่งครั้นกระแสลมเปลี่ยนทิศสาดเข้าด้านข้างด้วยแล้วยิ่งกลายเป็นตัวชนวนให้หล่อนเถิบเข้ามาจนบั้นท้ายอันกลมกลึงได้รูปสัมผัสกับน้องชายอย่างไม่ตั้งใจ ไอ้เราจะถอยก้อไม่ได้ติดคนข้างหลังอีกเลย ต้องจำทนยืนเอาเจ้าตัวป่วนไปสัมผัสกับแก้มก้นค้างอยู่อย่างนั้น เป็นเรื่องล่ะสิ ทีนี้ลำคอขาวผ่องพร้อมพวงแก้มอวบอิ่มคู่นั้นถ้าตาผมไม่ฝาดสาบานได้ว่ามันค่อยเปลี่ยนสีเป็นแดงระเรื่อๆขึ้นมาทันที แถมในจังหวะที่รถเมล์วิ่งผ่าน แล้วสาดเอานำเหม็นขึ้นมาปำกริยาตอบสนองของหล่อนจึงต้องเด้งถอยหลังอย่างแรงจนบักหำน้อยเข้าไปจุกอยู่ตรงร่องกลางด้วยแรงดันสวนของผม อะฮ้า เฉยครับ ไม่ใช่สิมียืนบิดสลับขาด้วยครับเอาโว้ยกูโอกาศงามๆกับนางในฝันมาอยู่ตรงหน้าและ เอ ดูเหมือนจะเล่นด้วยแล้ว ผมเลยยืนบี้เอาควยแนบแล้วส่ายไปมา ในแบบเกร็งตัวขยับแค่ท่อนล่างเพื่อไม่ให้คนข้างหลังเห็น ไม่งั้นมีหวังโดนตื้บแน่ๆ เชื่อมั๊ยครับว่าผมยืนเอาควยแยงร่องก้นที่บางครั้งเธอ แกล้งก้มผูกเชือกรองเท้าทำให้มันดันได้ลึกสุดๆ จนมีการขมิบก้นงับส่วนหัวให้เสียวเล่นแบบนี้ทำอยู่ได้เกือบๆยี่สิบนาที จนไข่มันเริ่มแข็งเกร็งปวดตุ๊บๆขึ้นมาบ้างแล้ว เห็นทีแบบนี้คงไมไหวเลยทำฟอร์มขยับเป้ เปลี่ยนมาเป็นสะพายข้างขวาแทน เป็นการบังสายตาคนภายนอกไม่ให้เห็น ว่าผมกำลังถลกขากางเกงขึ้น ด้ายบนเพื่อเอาควยอันเปียกโชกออกมาทักทายกับแก้มก้นหล่อนแล้วดันด้านข้างให้มันถูกับสะโพกไปมาจนเธอเริ่มผิดสังเกตุ แล้วหรี่ตามองมาข้างหลัง พอเห็นเจ้าหนูหกนิ้วของผมเข้า ก้อทำหน้าดุๆ แต่ก้อไม่ว่าอะไรทีนี้ก้อเต็มตีนสิครับ มืออีกข้างที่ว่าจึงเริ่มเลื้อยไปด้านหน้า เพื่อทักทายกับผืนนาอันโหนกนูน เพียงแค่แตะเบาๆหล่อนถึงกับหลับตาพริ้มและเผยอริมฝีปาก ส่งเสียงครางออกมาเบาๆ แต่ด้วยขนาดอันจำกัดของป้ายรถเมล์ทำให้เด็กนักเรียนมอปลายสองคนเหลือบตามองทันที แต่ด้วยสติปัญญาอันสุดฉลาดของเธอๆ เลยแกล้งบิดขี้เกียจแอ่นตัวมาข้างหลังฟอร์มว่าเมื่อย อ่ะครับ ทำให้จังหวะที่บิดตัวมานั้น โคกหีเธอเลยเจอเข้ากับการกระแทกสวนนอกร่มผ้า อย่างจัง…. ตาประสานกันใบหน้าแดงซ่านก่อนจะหันกลับไปท่าเดิม วินาที นั้นเขื่อนผมก็แตกกระจายเต็มร่องก้นเธอทันที เหมือนรู้ตัวเลยครับว่าผมเสร็จ เพราะเห็นมีการส่ายบี้ช่วยอีกสามสี่ที แล้วเสียงมือถือของเธอก้อดังขึ้นทำลายบรรยากาศดีแท้ อ้อ ไม่ใช่อะไรหรอกครับ คนขับรถเธอมารับแล้ว โดยหลังจากการเก็บโทรศัพย์เรียบร้อย และกำลังจะก้าวออกไป ของขวัญสุดท้ายที่เธอทิ้งไว้ให้ในวันนั้นก้อคือ อุ้งมืออุ่นๆ ที่เอื้อมมากุมน้องชายของผม พร้อมเอานิ้ววนตรงรูโดยรอบสองสามรอบแล้วค่อยวิ่งฝาฝนออกไป ซึ่งพอผมมองไปตรงบั้นท้ายก้อต้องตกใจกับเมือกขาวขุ่นเกาะตัวอยู่เต็มร่องกลาง ยังดีนะทีชุดเธอเป็นสีขาว แถมยังเปียกปอนเพราะสายฝนอย่างนี้ จึงช่วยพรางสายตาได้มากทีเดียว เฮ้อ… คิดแล้วก็ยังเสียดายเพราะหลังจากวันนั้น ผมก็ไม่มีโอกาสได้เจอเธออีกเลย