ไอ้นั่นของมันดูสกปรกน่าขยะแขยงมาก หนูอายและกลัว จะร้องก็ไม่กล้า

0
4519

อ่านเรื่องเสียว ไอ้นั่นของมันดูสกปรกน่าขยะแขยงมาก หนูอายและกลัว จะร้องก็ไม่กล้า – เรื่องนี้ มันก็ผ่านมานานมากแล้วค่ะ แต่หนูไม่เคยลืมมันลงได้เลย ตอนนั้นหนูอยู่ ม.2 มีวันนึง หนูกลับบ้านตั้งแต่ช่วงบ่ายๆ เพราะรู้สึกปวดหัว เลยโทรไปหาแม่ ให้ขออนุญาติอาจารย์กลับมาบ้าน หนูกลับมาถึงบ้าน ก็ขึ้นห้องนอนเลย ไม่มีใครอยู่บ้าน เพราะออกไปทำงานหมด รู้สึกมึนๆ เลยหลับไปไม่รู้ตัว พอรู้สึกตัวอีกที ก็ได้ยินเสียงก๊อกแก๊กจากประตู หนูตกใจ คิดว่าเป็นโจรหรืออะไรทำนองนั้น รีบลุกแล้วจะวิ่งไปที่ประตู แต่พอดีประตูเปิดออกมาก่อน หนูจำได้ว่า เป็นคนงานผู้ชายสองคนที่ทำก่อสร้างบ้านในซอย หนูตกใจ จะร้อง แต่มันเอามีดมาขู่ว่า ถ้าหนูร้องมันจะฆ่าหนู หนูกลัวก็เลยไม่ร้อง หนูรู้แล้วว่ามันจะมาทำอะไร เพราะเคยเห็นมันมองๆ อยู่ เวลาที่หนูเดินผ่านก่อสร้าง ตอนจะกลับบ้าน แต่คิดว่า คงจะแค่มองๆ แล้วก็แซวๆ แต่ไม่คิดว่า พวกมันจะกล้าถึงขนาดนี้ มันสองคนเข้ามาจับหนูถอดเสื้อผ้าออก แล้วผลักหนูไปที่เตียง คนนึงมานั่งที่หัวกดไหล่หนูไว้ อีกคนนึง ก็เข้ามาตรงปลายเท้าเลย มันรีบถอดกางเกงมันออก ไอ้นั่น มันดูสกปรกน่าขยะแขยงมาก หน้ามันก็หื่นๆ หนูอายและกลัว จะร้องก็ไม่กล้า เพราะคนที่นั่งอยู่ตรงหัวมันจับมีดอยู่ด้วย พอคนที่อยู่ตรงปลายเท้ามันถอดกางเกงออกมาได้ ก็จับขาหนูแยกออก แล้วเสียบเข้ามาเต็มแรงเลย ทีแรกหนูเจ็บ แล้วก็ขยะแขยง หนูสะดุ้งเพราะเจ็บ แล้วจะร้องออกมา แต่คนที่กดอยู่ตรงไหล่ ก็รีบอุดปากหนูเอาไว้ มันเอาเชือกเนตรนารีที่หนูวางไว้รกๆ ตรงหัวเตียง มามัดมือหนูกับตรงหัวเตียง แล้วมันก็กดไหล่หนู คนข้างล่างทีแรกมันก็ทำเบาๆ ร้องซี้ดๆ แล้วก็กระแทกๆ ยัดเยียดของมันเข้ามาในจิ๋มหนู น้ำตาหนูเล็ดออกมา เจ็บก็เจ็บ แต่ร้องไม่ออก มันเห็นหนูยิ่งเจ็บ มันยิ่งกระแทกเข้ามาแรงๆ หนูพยามดิ้น แต่ตอนนี้ทำอะไรไม่ไหวแล้ว คนข้างบนมันก็ทำท่าเหมือนอยากมาก มือมันก็มาบีบนมหนู จนแดงช้ำไปหมด ตอนนั้นนมหนูยังไม่ขึ้นดีเลย มันก็ขยำๆ เข้าไปได้ หนูทรมานอยู่ไม่นาน คนที่ทำหนูอยู่ มันก็เสร็จ หนูขยะแขยงมาก ตอนที่มันพ่นพิษออกมาใส่ในตัวหนู มันรู้สึกอุ่นๆ แล้วก็แฉะๆ มันคาอยู่อย่างนั้นเดี๋ยวเดียวแล้วก็ถอยออกไป หนูหมดแรงเหมือนกัน อยากจะดิ้นให้หลุดไปในตอนนี้ เพราะคนนึงมันกำลังเหนื่อยๆ อยู่ แต่ปรากฏว่า คนที่เป็นคนกดหนูอยู่มันรีบมาแทนที่ สลับที่กับไอ้หื่นกามที่เพิ่งทำหนูเสร็จไป คนที่สองนี้มันท่าทางโรคจิตกว่า มันจับหนูอ้าขาออก มองจิ๋มหนู บอกให้คนที่ผลัดไปกดไหล่หนูช่วยจับขาหนูไว้ คนที่จับไหล่หนูมันก็มาจับขาหนูแยกออกกว้างๆ แทน หนูอายมาก ตอนที่มันเอามือจับจิ๋มหนูอ้าออก แล้วก็ก้มลงมาจูบตรงรู เอาลิ้นดุนเลีย มาแทะๆ ดูดๆ หนูขยะแขยง แต่ก็ต้องยอมรับว่าเสียวไปนิดนึง เพราะมันดูดตรงเม็ดแรงมาก แล้วก็เลียขึ้นๆลงๆ พอหนูเริ่มขยับสะโพก มันก็กระเถิบเข้ามา ไม่รู้เหมือนกันว่า มันถอดกางเกงตั้งแต่เมื่อไร มันเอาของมันเสียบเข้ามาในจิ๋มหนูรวดเดียวหมด หนูสะดุ้ง เกือบจะร้องออกมาอีก แต่ถูกปิดปากไว้ คนนี้หนูรู้สึกว่าใหญ่กว่าคนแรก แต่ก็เจ็บพอๆ กัน หนูพยามดิ้นแต่ไม่พ้น มันจับขาหนูชี้ฟ้า แล้วก็กระแทกเข้ามาแรงๆ ติดๆ กัน มันทำท่าเหมือนสะใจ ที่เห็นหนูเจ็บมากๆ ก็ยิ่งทำแรงๆ มันสองคน ก็บีบนมหนูจนแดงไปหมด ไม่รู้ว่าผ่านไปนานเท่าไรมันก็เสร็จ มันสองคนผลัดกันตักตวงความสุขจากตัวหนู เหมือนไม่รู้ไม่เห็น ว่าหนูทรมานเท่าไร หนูไม่อยากเชื่อ ว่าพวกมันจะทำหนูทางทวารหนักด้วย พอหนูหมดแรง มันก็จับหนูคว่ำหน้าแล้วโก่งก้นให้มันกระแทกเข้ามาด้วย หนูแสบมาก และขยะแขยงโสโครก ตอนนั้นหนูเหมือนอยู่ในนรก หนูไม่คิดว่า เวลาคนหน้ามืด จะมีเรี่ยวแรงเยอะขนาดนี้ มันทำหนูจนหมดเรี่ยวแรงแม้แต่จะร้องจริงๆ ตอนหลังๆ หนูเลยไม่ได้ขัดขืนพวกมัน ปล่อยให้พวกมันได้ผลัดกันทำกับหนูตามใจชอบ เวลาผ่านไป คนนึงมันก็พูดขึ้นมาว่า มานานมากแล้ว ต้องรีบไป ไม่งั้นคนจะสงสัย หนูดีใจมากที่ ได้ยินอย่างนั้น เพราะเวลาของความทรมานกำลังจะหมดลง พวกมันก็เสพย์สุขจากตัวหนูอีกนิดหน่อยก็กลับไป ก่อนกลับไป มันก็ใส่เสื้อผ้าให้หนู เพราะกลัวว่า ถ้าหนูเหนื่อยหลับไปแล้วมีคนมาเปิดห้อง จะเห็นสภาพโป๊เปลือยของหนู แล้วเกิดถามขึ้นมา มันยังขู่หนูด้วยว่าถ้าบอกคนอื่นจะมาทำอีก และจะทำให้หนูตายไปเลย ตอนนั้นหนูกลัว ก็ได้แต่ร้องไห้ ตอนมันไปแล้ว หนูอยู่บนเตียงจนหลับไป พอตื่นมาอีกที ก็รู้สึกเจ็บตรงนั้นมาก พอหนูลุกไหว ก็รีบไปอาบน้ำทันที เพราะความโสโครกที่อยู่ภายใน อาจเพราะอย่างนี้ก็ได้ พอหนูกลับไปนอนแล้วตื่นอีกที ก็เลยไข้ขึ้น ที่บ้านหนูไม่มีใครสงสัย ที่หนูไม่สบายเลย เพราะทุกคนคิดว่าหนูไม่สบายแต่แรกแล้ว และหนูก็ไม่ได้เล่าให้ใครฟังถึงเรื่องนี้ด้วย เพราะหนูอายและกลัวมาก ตอนนั้นจิ๋มหนูบวมอักเสบอยู่นาน ทุกครั้งที่อาบน้ำ ใส่เสื้อผ้า หรือมองไปในห้อง ที่เตียง ซึ่งมันใช้ตักตวงความสุขจากตัวหนู หนูก็ต้องเผลอคิดถึงเรื่องนี้ทุกครั้ง หลังจากนั้น พอหนูต้องเดินผ่านที่ก่อสร้างแถวนั้น ก็รีบๆ จ้ำ เดินไม่กล้ามองหน้ากับพวกคนงานพวกนั้นอีกเลย